Yamalanmış duygular..
Elbet patlar bir dehliz ağzında
oluk oluk hüzün akar
içimizde ki ulaşılmaz karaltıdan
"Dokunmak isteriz karalığın ruhuna"
Dokunamasakta hissederiz ruhumuzda
Saklayamayız...
Yıldızlar söner, sokaklar boşalır
Odamda ki minik kırmızı lambam
Hayatımın ışığıdır.
Etrafımı saran hüzün yaralarına karşı çıkarcasına..
Şarkılar bizi söylemiyorlar..
Yalancılara şahitlik edip
bizim ruhumuzu tecavüz ediyorlar
Bazen şarkılar, yalanlarla oynaşıp
Bize tecavüz ediyorlar
İçim kanıyor..
sonsuz bir yas bu yüzümde
Hatıralar, anılar, umutlar,..
Benimdi bir zamanlar bu duygular
şimdi ise,
ırzını kaybetmiş birer
İğrençlik abidesi bu silik beynimde..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder