Asla..

Bugün, gölgeler çöktü güneşe
En büyük ateşti bu içimde
Gecelerimi karartan en güçlü ganimetimdi

Güneş olmadan gecenin anlamı olmaz
Amlamsız bir gece acısız,
zevksiz, ağlamasız bir sevişmeden farksız...
Sensizken aynen bu haldeyim

Hiçbir vücut dindiremedi
Ateşin her zaman içimdeydi
Çığlığın kulağımı tırmalarken,
Sensiz boş duvarları tekmelerken,
düşlerimi bile artık süslemezken,
saç diplerimde seni hissedemezken...
Beni görmezden geldiğini, bensiz hayatı tattığını görmek
İşte gelmiştir vakti ölmek...

Karalar akar duvardan
Ellerim yoruldu
Umutlarım kurudu
artık çarem kalmadı
teninin tüm sıcaklığı gecenin en derinine aktı..

Tükendim..Gözlerinin içinde eridim
saçlarının kokusuyla vardım
savurmanla yok oldum
zaten senden önce de yoktum..

Ağlardım geceleri açıkta
bağırdım her yere
Beni unuttuğunu anladığımda
hiçbir şey, hiçbir zaman
anlayamadım, anlatamadım..ilk öpüşünü hiç unutmadım..

İsteksi aşıktım sana
acıyla yandım
sen neden sevmedin beni!
benim seni sevdiğim gibi..
En güzel aşkı yaşardık birlikte
En yükseğe çıkar sevişirdik gecelerce

istemedin beni, neden?
Her gece arzuladım seni
unutmayı istemeden..

Şimdi daha da uzaksın bana
Ben sana yakın olmaya çalıştıkça

Moraran tırnaklarınla,
Kızaran yanaklarınla,
Sararan saçlarınla,
Gözlerinde ki imkansızlıkla,
Unutamam seni asla...!!!